Σάββατο, 2 Μαρτίου 2013

ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΣΤΑ ΤΡΙΑ ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΠΕΤΡΑΔΙΑ

Σάμαρ Ρίνποτσε      

Για την καλύτερη κατανόηση της λήψης του καταφυγίου στα τρία πολύτιμα πετράδια  δηλαδή στο Βούδδα ( τον αφυπνισμένο νου) στο Ντάρμα ( τις διδασκαλίες ) και τη Σάνγκα (την ασκητική κοινότητα), χρειάζεται να αρχίσουμε να γνωρίζουμε σχετικά με τη Σαμσάρα που είναι ο κύκλος ύπαρξης  του ανικανοποίητου  και της δυστυχίας  απο την οποία και επιθυμούμε να ξεφύγουμε. Μιλώντας γενικά υπάρχουν δύο όψεις της Σαμσάρα. Υπάρχει η εκ των πραγμάτων Σαμσαρική εμπειρία  της δυστυχίας και από την άλλη τα αισθανόμενα όντα που  υποφέρουν σαν τυφλά μέσα σ`αυτήν την ανυπόφορη κατάσταση από τον χωρίς αρχή χρόνο. Αυτά τα αισθανόμενα όντα που βρίσκονται σε άγνοια, είναι απλώς κοινά όντα των οποίων ο κοινός νους  είναι σε  πλάνη. Παραμένοντας ο νους  σε σύγχυση, ο τρόπος σκέψης τους γίνεται εσφαλμένος και αυτό γίνεται η αιτία να αναδυθούν ενοχλητικά συναισθήματα που οδηγούν με την σειρά τους σε απερίσκεπτη δράση δημιουργώντας κάρμα, το αποτέλεσμα του οποίου ωριμάζει αυτόματα σε επανειλημμένες  επαναγεννήσεις μέσα στα έξι βασίλεια. Κάτω από αυτές τις ατυχείς συνθήκες έρχεται σε ύπαρξη η Σαμσάρα. Ένας αδιάσπαστος κύκλος ύπαρξης και επαναγεννήσεων είναι αυτό που εννοούμε Σαμσάρα και αυτός ο φαύλος  κύκλος αποτελεί πρόβλημα. 

Όταν παίρνουμε καταφύγιο είναι γιατί ελπίζουμε να βρούμε ένα τρόπο να βγούμε έξω από αυτή την κυκλική κατάσταση της ολοκληρωτικής σύγχυσης και αυταπάτης. Γι`αυτό είναι ζωτικής σημασίας το καταφύγιο στο οποίο  εμπιστευόμαστε  τον εαυτό μας, να είναι  πράγματι το πιο κατάλληλο.

Προφανείς ερωτήσεις έρχονται στο νου. Ποιός έχει τέτοια δύναμη ώστε να είναι ικανός να μας απελευθερώσει απο τη Σαμσάρα;  Ποιός έχει τέτοιες πνευματικές ιδιότητες  ώστε να αναλάβει μια τέτοια ευγενή αποστολή;

Η κατηγορηματική απάντηση είναι ο Βούδδας. Ο Βούδδας προστατεύει. Ο Βούδδας σώζει. Παραχωρεί την ευλογία του σε κάθε έναν και σε όλους αδιακρίτως. Είμαστε εμείς που χρειάζεται  να γίνουμε άξια δοχεία για να μπορέσουμε να τη λάβουμε  καλύτερα. Σε μια νεροποντή  η διψασμένη γη  είναι που διαποτίζεται  τέλεια, έτσι και η εμπιστοσύνη ή η ένθερμη πίστη και αφοσίωση στο Βούδδα  μας κάνει πολύ πιο δεκτικούς στην ευλογία του.  Δεν χρειάζεται μόνο να γνωρίζουμε τις πνευματικές ιδιότητες του Βούδδα για να οφεληθούμε από την ευλογία του, αλλά θα πρέπει επίσης να παρακαλάμε μονοσήμαντα  για αυτή την ευλογία. Στο Βούδδα υπάρχουν δύο κύριες ξεχωριστές ιδιότητες, είναι αυτοπραγματωμένος πέρα από συμβάσεις και την ίδια στιγμή  παραδίδει το εγώ του χωρίς όρους. Αυτές οι δύο πνευματικές ιδιότητες  δεν αποκλείουν η μία την άλλη  λογικά στην πραγματικότητα  αλληλοσυμπληρώνονται. 

Όταν κάποιος με μοναδική προσήλωση αυτοπραγματώνεται  το κάνει για να μπορεί να υπηρετεί τους άλλους καλύτερα. Και κατά τη διαδικασία  της υπηρεσίας  κάποιος πάλι αυτοπραγματώνεται απο τη φυσική συσσώρευση της αρετής. Η συσσώρευση της αρετής και η συσσώρευση της σοφίας μας οδηγούν στην απόλυτη τέλεια κατάσταση της φώτισης που είναι η Βουδδότητα. Απο κεί και πέρα η αυθόρμητη Βουδδική δραστηριότητα είναι απεριόριστη όπως η αρετή και η σοφία του.

Στα στάδια της πραγμάτωσης, η αρετή και η σοφία δεν θα πρέπει να παραμελείται η μία εις βάρος της άλλης. Διότι και οι δύο είναι εξίσου  σημαντικές για την επίτευξη της Βουδδότητας. Για έναν ακόλουθο του Βουδδιστικού Ντάρμα υπάρχουν ουσιαστικά τέσσερα διαφορετικά στάδια ανάπτυξης στη συσσώρευση και στην  πραγμάτωση. Οι αρχάριοι είναι στα αρχικά στάδια, η ευγενής  Σάνγκα είναι στα πιο προχωρημένα στάδια, οι Μποντισάτβα είναι στα υπερκόσμια στάδια και οι Μάχα-μποντισάτβα είναι στα τελικά στάδια όπου αμφότερες οι συσσωρεύσεις της αρετής και της σοφίας, τελειοποιούνται πριν επιτευχθεί τελικά η Βουδδική κατάσταση.

Υπάρχουν τρείς ξεχωριστές πλευρές του Βούδδα οι οποίες γενικά αναφέρονται σαν τα τρία Κάγια τα τρία σώματα του Βούδδα που είναι το Νταρμακάγια  το Σαμποκακάγια και το Νιρμανακάγια. Στο Νταρμακάγια ταυτίζουμε το Βούδδα σαν την πλήρη πραγμάτωση της αυθύπαρκτης πρωταρχικής σοφίας. Στο Σαμποκακάγια τον ταυτίζουμε ως το αγνό σώμα της ευδαιμονίας ελεύθερο απο όλες τις δυστυχίες και όλες τις προσκολλήσεις. Και στο Νιρμανακάγια ο Βούδδας εμφανίζεται με τη μορφή επικοινωνίας όπου κι εμείς ακόμα οι αφώτιστοι μπορούμε καλύτερα να σχετιστούμε μ`αυτόν και με απτό τρόπο.

Με το αγνό κίνητρο να ωφελήσουμε όλα τα αισθανόμενα όντα η συσσώρευση αρετής και της σοφίας αλληλοτροφοδοτούνται αμοιβαία, η συσσώρευση της μίας ενισχύει φυσικά την συσσώρευση της άλλης. Όταν και οι δύο έχουν πραγματωθεί  πλήρως  η Βουδδική κατάσταση λέγεται ότι έχει επιτευχθεί. Το Νταρμακάγια  η όψη της σοφίας  είναι που αυτοαναγνωρίζεται σαν την αμετάβλητη απλότητα. Ενώ  το Σαμποκακάγια και το Νιρμανακάγια είναι οι δυναμικές όψεις  του  Βούδδα στη φυσική εκδήλωση της αυθόρμητης δραστηριότητας για το καλό όλων των αισθανόμενων  όντων αμερόληπτα.

Οι αυθόρμητες εκδηλώσεις του Βούδδα είναι απεριόριστες, και εξ ίσου απεριόριστες είναι  οι αρετές και οι επιτεύξεις του. Εδώ δεν θα μπορούσε να υπάρχει καμμιά αμφιβολία στο νου μας ότι πράγματι ο Βούδδας έχει τη δύναμη και την ικανότητα να μας απελευθερώσει απο την Σαμσάρα. Πρέπει με πλήρη εμπιστοσύνη σ`αυτόν να παραδώσουμε το εγώ μας και να ασκηθούμε. Πρέπει να προσευχόμαστε σ`αυτόν για καθοδήγηση και για βοήθεια και ιδιαίτερα όταν υπάρχει ανάγκη. Είθε η σκέψη μας ποτέ να μην απομακρυνθεί απο το Βούδδα και είθε όλοι μας να επιτύχουμε το επίπεδο της πνευματικής  του τελειότητας διότι δικαιωματικά είμαστε  στη φύση μας Βούδδες. 

Πρώτα απ`όλα το καταφύγιο μας είναι ο Βούδδας. Το Ντάρμα και η Σάνγκα είναι  σαν τα υποστηρικτικά καταφύγια της Βουδδότητας, της απόλυτης φώτισης.  Μπορούν να συγκριθούν  με ένα πλεύσιμο σκάφος που διασχίζει τον ωκεανό, γι`αυτό το λόγο είναι σημαντικό να γνωρίζουμε   την ποιότητα  και  το περιεχόμενο του Ντάρμα.

Τι είναι το Ντάρμα; Είναι η μέθοδος και τα μέσα διαμέσου των οποίων φτάνουμε στην απόλυτη φώτιση.  Είναι ο δρόμος προς την Βουδδότητα.  Οι δύο πλευρές  του Ντάρμα είναι το μονοπάτι και  η παύση. Το μονοπάτι αφορά τις τεχνικές,  για να εφαρμόζουμε  τις Βουδδιστικές αρχές στην καθημερινότητα και για να μπορεί κάποιος να εκπληρώνει καλύτερα τις συσσωρεύσεις της αρετής και της σοφίας. Ο δρόμος για το Νταρμακάγια  ολοκληρώνεται με τη συσσώρευση της σοφίας ενώ ο δρόμος για το Σαμποκακάγια και το Νιρμανακάγια ολοκληρώνεται με τη συσσώρευση της αρετής.

Εν συντομία παύση είναι ο καρπός του μονοπατιού. Στα στάδια της ανάπτυξης  υπάρχουν διαφορετικά επίπεδα πραγμάτωσης. Υπάρχουν οι Άρχατ, οι Σράβακα και οι Πρατυέκα Βούδδες των οποίων το κίνητρο και  η πραγμάτωση είναι η ατομική τους απελευθέρωση. Στη Μαχαγιάνα έχουμε τα διαφορετικά επίπεδα των Μποντισάτβα των οποίων η πραγμάτωση είναι η Βουδδότητα και το κίνητρο τους είναι να απελευθερώσουν όλα τα όντα από τη δυστυχία.

Ως παύση εννοείται το σταμάτημα των  Σαμσαρικών συσκοτήσεων όταν τελικά ο νους εξαγνίζεται απ`όλα τα πέπλα που προκαλούν τη δυστυχία. Αυτή η παύση δεν είναι άλλη από την ευδαιμονική κατάσταση της Βουδδότητας. Όταν κάποιος ταξιδεύει στο σωστό δρόμο  είναι αναμενόμενο ότι τελικά θα φθάσει και στο σωστό προορισμό!

Και τι είναι η Σάνγκα; Η ίδια η Σάνγκα ασκείται στο Ντάρμα. Η Σάνγκα επίσης καθοδηγεί. Όντας πεπειραμένη στην άσκηση του Ντάρμα έχει αποκτήσει την επιδεξιότητα να συμβουλεύει και να καθοδηγεί αυτούς που είναι αρχάριοι στο μονοπάτι. 

Όταν παίρνουμε καταφύγιο στα Τρία Πολύτιμα Πετράδια, στο Βούδδα στο Ντάρμα και τη Σάνγκα, αυτά είναι στενά αλληλοσυνδεόμενα και πρέπει να στηριζόμαστε και στα τρία στην αναζήτηση  μας προς την απόλυτη  φώτιση. Ο Βούδδας ο φωτισμένος και πραγματωμένος, είναι η έμπνευσή μας. Το Ντάρμα είναι η μέθοδος και τα μέσα που χρησιμοποιούμε για να πετύχουμε την απόλυτη φώτιση και η Σάνγκα που είναι αφιερωμένη στο Ντάρμα, αντιπροσωπεύει το Βούδδα, όπως και ο Λάμα που προΐσταται της τελετής του καταφυγίου αντιπροσωπεύει τη Σάνγκα. Ακολουθώντας την τελετή του καταφυγίου, υπάρχει το τελετουργικό κόψιμο μιας μικρής τούφας μαλλιών από την κορυφή του κεφαλιού, που συμβολίζει το κόψιμο όλων των σαμσαρικών μας δεσμών κι έτσι σηματοδοτείται η αρχή της απελευθερωτικής μας πορείας.

Παίρνοντας τον όρκο του καταφυγίου είναι ύψιστης σημασίας να κρατάμε ακλόνητα την υπόσχεση ότι θα αγωνιζόμαστε αδιάκοπα  για την απόλυτη αλήθεια. Μόνο τότε θα είμαστε ικανοί να οφεληθούμε από τον όρκο και την αληθινή αξία του, με τη διατήρηση της ευλογίας του Βούδδα. Όντας ασφαλείς μέσα στη δέσμευση όλα τ`άλλα έρχονται φυσικά στη θέση τους. Καθοδηγούμενος απο τη Σάνγκα μπορεί κάποιος να επιδιώκει το Ντάρμα με ένα πιο δυναμικό τρόπο και για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι, υπάρχουν λίγοι και σύντομοι κανόνες και πειθαρχίες αλλά δεν υπάρχουν όμως δεσμευτικές παραδόσεις. Είναι περισσότερο θέμα αυτοπειθαρχίας.

Απλά σκέψου χωρίς το Ντάρμα τί άλλο υπάρχει; Χωρίς το Βούδδα ποιός άλλος υπάρχει; Θα πρέπει να θυμόμαστε από καιρό σε καιρό όπως και να`χει  ότι ζούμε σ`ένα ακάθαρτο πεδίο της Σαμσάρα. Όσο και να θέλουμε να δρούμε θετικά  τα αρνητικά  αποτελέσματα δεν είναι πάντα αναπόφευκτα. Μπορούμε κυρίως να απαιτήσουμε απο τον εαυτό μας να δρα ευσυνείδητα και τα κίνητρά μας να είναι πάντα αγνά. Όταν έχετε το καταφύγιο θυμηθείτε ότι είναι το πραγματικό θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίζονται όλες οι διδασκαλίες του Βούδδα και οι πρακτικές  όπως επίσης είναι το στήριγμα και η βάση, για όλους τους όρκους.

Η μετάφραση στα ελληνικά έγινε από την Μεταφραστική ομάδα Ριγκ Ντρολ Λινγκ

Δεν υπάρχουν σχόλια: