Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2013

Τσόγκυαμ Τρούνγκπα Ρίνποτσε

Ταξίδι χωρίς σκοπό                                          

                                         Μετάδοση

     Απ’ όπουδήποτε και να προέρχεται ένας μαθητής, η στάση του ή της· είναι πολύ σημαντική. Για να λάβει μετάδοση, ένας μαθητής θα πρέπει να είναι ταπεινός και ανοιχτός, αλλά όχι αξιολύπητος. Όντας ταπεινός στην περίπτωση αυτή μοιάζει σαν ένα φλυτζάνι τσαγιού. Όταν βάζουμε ένα φλυτζάνι τσάι, το φλυτζάνι θα μπορούσε να πεί κανείς ότι σου δημιουργεί την αίσθηση της ταπεινότητας. Το φλυτζάνι δίνει την αίσθηση του δικού του χώρου. Όταν ρίχνουμε το τσάι σε ένα φλυτζάνι, το φλυτζάνι είναι σε χαμηλότερο επίπεδο και η τσαγιέρα είναι σε υψηλότερο επίπεδο. Αυτό δεν έχει να κάνει με τα πνευματικά ταξίδια, την ανώτερη ή κατώτερη συνειδητότητα, ή κάτι τέτοιο. Μιλάμε ρεαλιστικά. Αν πρόκειται να χύσουμε τσάι μέσα σ’ένα φλυτζάνι, το φλυτζάνι προφανώς θα πρέπει να βρίσκεται χαμηλότερα απ’ την τσαγιέρα. Διαφορετικά, δεν θα είναι δυνατόν να χύσουμε τίποτα μέσα σ’αυτό.

     Το νερό προφανώς ρέει προς τα κάτω. Είναι πολύ απλό. Όπως ένα ταπεινό φλυτζάνι, ο μαθητής θα πρέπει να αισθάνεται γόνιμος και ταυτόχρονα ανοιχτός. Επειδή το τσάι θα πρέπει να χυθεί μέσα σε αυτό το συγκεκριμένο φλυτζάνι, το φλυτζάνι δίνει την αίσθηση της ανοιχτής προσδοκίας. Γιατί όχι; Δεν είμαστε πλέον τα ταλαίπωρα άτομα που δεν είναι στο επίπεδο να λάβουν διδασκαλίες. Είμαστε απλοί μαθητές που θέλουν να ξέρουν, που θέλουν να μάθουν και να λάβουν οδηγίες. Επιπλέον, ένα φλυτζάνι δεν είναι απαραίτητα καλύτερο ή πιο πολύτιμο από ό, τι ένα άλλο. Θα μπορούσε να δημιουργηθεί από πολλά υλικά συνήθως πηλό, πορσελάνη, χρυσό, ασήμι αλλά εξακολουθεί να είναι ένα φλυτζάνι για όσο καιρό μπορεί να κρατήσει το νερό ή το τσάι.

   Για να είμαστε ένα κατάλληλο φλυτζάνι, θα πρέπει να είμαστε απαλλαγμένοι από πνευματικό υλισμό, καλά ωριμασμένοι, και να  φτάσουμε σε τέτοια πνευματική ωριμότητα, ώστε να μπορεί να λάβει χώρα η μετάδοση. Στη συνέχεια μέσα στη βασική ύπαρξή μας, αισθανόμαστε την ποιότητα της "φύσης του φλυτζανιού"· Αισθανόμαστε ολόκληρη την ύπαρξή μας να διψάει να λάβει τις διδασκαλίες. Είμαστε ανοιχτοί με τις διδασκαλίες. Αυτό είναι το πρώτο βήμα στη μετάδοση: Όπως και το φλυτζάνι, είμαστε σε ένα ορισμένο επίπεδο εμπειρίας που δεν είναι εντελώς αξιολύπητο ή γεμάτο τρύπες. Δεν αισθανόμαστε ότι υστερούμε.

     Στην πραγματικότητα, το να είναι κανείς σαν ένα φλυτζάνι είναι ένα απολύτως ισχυρό πράγμα: Υπάρχει μια αίσθηση υπερηφάνειας. Επειδή το φλυτζάνι μας έχει μια τέτοια ισχυρή ποιότητα της “φύσης” του, η τσαγιέρα δεν μπορεί να βοηθήσει αλλιώς, παρά να το γεμίσει με γνώση ή με τις διδασκαλίες. Ο δάσκαλος δεν μπορεί να περιμένει για να κάνει την μετάδοση σε μας. Παραπλανούμε την τσαγιέρα με τη “φύση του φλυτζανιού” μας: με την υπερηφάνεια μας, την ύπαρξή μας και την πνευματική μας υγεία. Δύο μαγνητικές διαδικασίες συμβαίνουν: Το φλυτζάνι είναι μαγνητισμένο από την τσαγιέρα και η τσαγιέρα είναι εξίσου μαγνητισμένη από το φλυτζάνι. Ένας έρωτας συμβαίνει· ένα είδος σαγήνης λαμβάνει χώρα.

     Μετάδοση σημαίνει την επέκταση της πνευματικής εγρήγορσης από ένα πρόσωπο σε κάποιο άλλο. Η εγρήγορση επεκτείνεται παρά μεταφέρεται. Ο δάσκαλος ή ο φορέας της μετάδοσης επεκτείνει τη δική του έμπνευση παρά χαρίζει την εμπειρία του σε κάποιον άλλο μένοντας σαν ένα άδειο μπαλόνι. Ο δάσκαλος δημιουργεί εγρήγορση και έμπνευση συνεχώς, χωρίς ποτέ αυτά να εξαντλούνται. Έτσι, για το μαθητή, η μετάδοση είναι σαν να φορτίζεται με ηλεκτρική ενέργεια.

Απόσπασμα " Τransmission" από το βιβλίο Journey Without Goal - Shambhala Publications  
Μετάφραση από τα αγγλικά: Μεταφραστική ομάδα Rig Drol Ling.



Journey Without Goal, Talk 5: Transmission from Chronicles of Chogyam Trungpa on Vimeo.

Δεν υπάρχουν σχόλια: