Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Τί με Εμποδίζει να Πραγματώσω την Αληθινή μου Φύση, τη Βουδδική Φύση;

Γκυάλουα Κάρμαπα Τάγιε Ντόρζε 27 Φεβρουαρίου 2014

Ίσως είναι μία έλλειψη αίσθησης περιπέτειας που μας κρατάει πίσω από το να πραγματώσουμε την αληθινή μας φύση. Είναι εύκολο να συνηθίσουμε στην καθημερινή ζωή, στις καθημερινές ρουτίνες. Σαν αποτέλεσμα, δεν θέλουμε να αφήσουμε την οικεία μας ατμόσφαιρα, τη ζωή που έχουμε συνηθίσει. Μας λείπει μία αίσθηση περιπέτειας.

Νομίζω αυτό έχει τις ρίζες του σε έναν βαθύ φόβο: έναν φόβο να αντικρίσουμε τον εαυτό μας· έναν φόβο να γνωρίσουμε ακριβώς το ποιοι είμαστε. Είναι σχεδόν σαν να λέμε ότι φοβόμαστε να κοιτάξουμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη και να δούμε τις δικές μας αντανακλάσεις.

Φυσικά, το πρόβλημα, ή καλύτερα η πρόκληση, προέρχεται από το να πιστεύουμε ότι τα στοιχεία της καθημερινότητας της ζωής μας καθορίζουν κατά κάποιον τρόπο το ποιοι είμαστε. Τα λάθη, τα σφάλματα, οι δυσκολίες και προκλήσεις που έχουμε αντιμετωπίσει, μπορούν κάποιες φορές να δίνουν την αίσθηση ότι γίνονται ένα μέρος από εμάς. Μας δυσχεραίνουν, αφήνοντας το σημάδι τους, κάποιες φορές ακόμη και μία αίσθηση τραύματος. Όμως αυτές οι εμπειρίες δεν είναι μέρος της αληθινής μας φύσης. Στην πραγματικότητα, μπορούν με κάποιο τρόπο να μας εμποδίζουν να δούμε τον αληθινό εαυτό μας.

Με τα χρόνια, αυτό το είδος κεκτημένων τάσεων μπορεί κάπως να μας κάνει να μην πιστεύουμε στη δική μας αληθινή φύση, και να νιώθουμε ότι είναι απλά ευσεβής πόθος ότι η αληθινή μας φύση είναι διαφορετική – ένα ελπιδοφόρο όνειρο! Έτσι, νομίζω ότι αυτό είναι που πρέπει να ξεπεράσουμε.

Επομένως αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να έχουμε μεγάλο θάρρος, και να είμαστε λίγο αυστηροί – ακόμη και λίγο πεισματάρηδες – για να αντικρίσουμε πραγματικά τον εαυτό μας.

Σαν ασκητές, θα έρθουμε όλοι αντιμέτωποι σε κάποιο βαθμό με τα συναισθήματα, τις προκλήσεις και τα εμπόδια που βιώνουμε στη ζωή. Δίχως την ειλικρινή αντιμετώπισή τους, δεν πρόκειται ποτέ να πραγματώσουμε την αληθινή μας φύση.

Όταν αντικρίζουμε πραγματικά τον εαυτό μας, όταν βλέπουμε τις αληθινές μας αντανακλάσεις στον καθρέφτη, βλέπουμε ότι τα λάθη αυτής της ζωής δεν είναι τίποτε άλλο παρά εκδηλώσεις του κάρμα και των κλέσα. Είμαστε τότε ικανοί να αποδεχόμαστε το πως είναι τα πράγματα με έναν ιδιαίτερα αποτελεσματικό τρόπο. Είναι σχεδόν σαν να βάζουμε ετικέτες ή να κατηγοριοποιούμε τα βιώματα της καθημερινότητάς μας. Αφού τα έχουμε βάλει κατά κάποιον τρόπο στις θέσεις τους, δεν έχουμε τίποτε άλλο να δούμε παρά τον εαυτό μας και τις πραγματικές μας δυνατότητες. Αυτό απαιτεί θάρρος. Χρειάζεται θάρρος για να αντιμετωπίσουμε τον φόβο του παρελθόντος – για να ξεπεράσουμε το λάθος τού να βλέπουμε τα αρνητικά μας βιώματα σαν μέρος του αληθινού μας εαυτού – όμως χρειάζεται να το κάνουμε αυτό ώστε να πραγματώσουμε την αληθινή μας φύση.


Η μετάφραση και απόδοση από τα αγγλικά στα ελληνικά έγινε από την μεταφραστική ομάδα του Rigdrol Ling.

Δεν υπάρχουν σχόλια: